CAMPUS ALS STAD, EN ANDERSOM
Door: Alexandra den Heijer
Wat hebben de warmterecords rond het Paasweekend, de Britse ‘Royal wedding’ en universiteitscampus met elkaar gemeen? Ze genereren enorme internationale bezoekersstromen met bijbehorende economische activiteit. In een kenniseconomie waarin de aanwezigheid van hoogopgeleide kenniswerkers een belangrijke vestigingsplaatsfactor is – en diezelfde kenniswerker wereldwijde keuze heeft – is één ding duidelijk: alles wordt in de strijd gegooid om de talentvolle student, ondernemende alumnus of wetenschapper van wereldfaam aan te trekken en – nog belangrijker – vast te houden.
Dit laatste is geen nieuws. Sterker nog, menig universiteit en stad heeft dit als beleid geformuleerd. Voor de uitvoering is intensieve samenwerking van belang. Maar die samenwerking lijkt ‘in goede tijden’ meer te kosten dan op te leveren. Met als gevolg dat steden, universiteiten, hogescholen en ‘brainparks’ elkaar als concurrentie beschouwden, en niet de snel groeiende buitenlandse alternatieven. Ook de campus kon zomaar een stad in een stad worden, met alle gevolgen van dien. Gelukkig (…) kwamen er ‘slechte tijden’, wat een zegen was voor lang bepleite duurzaamheidsthema’s als intensiever ruimtegebruik en hergebruik van het bestaande. Daarmee kreeg de samenwerking naast nut ook noodzaak. Lees verder >>
Voor een pdf van de volledige publicatie: Campus als stad en andersom
Voor het downloaden van bovenstaande publicatie dient u het eerst op te slaan.