Gebiedsontwikkeling.nu

Amateurisme nog niet uitgebannen

Door: Arno Boon en Friso de Zeeuw

Bij herbestemmen gaat het niet alleen om supericonen: ook kleine en schijnbaar onbetekenende gebouwen kunnen van grote waarde voor hun directe omgeving zijn. Herbestemd erfgoed is bij gebiedsontwikkeling niet zelden een vooraanstaande drager van de identiteit van dat gebied. Erfgoed herbestemmen betekent vastgoed met historische, belevings- of emotionele waarde voor moderne functies geschikt maken. De omstandigheden in vastgoedland maken dit geen appeltje-eitje. In dit artikel maken wij de balans op van de praktijk van vijftien jaar herbestemmen van industrieel erfgoed.

Herbestemmen vanuit een achterstand De bouwproductie in Nederland bestaat voor 10 procent uit herbestemmingactiviteiten. Dat is relatief laag, in Duitsland is dit bijvoorbeeld 40 procent. Tijdens de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog staat ons land voor de imposante opgave om de grote vraag naar woonruimte te bevredigen en krotten op te ruimen. Stad en platteland moeten zich aanpassen aan de nieuwe economische eisen en de snel toenemende mobiliteit. Aan bouwen gaat slopen vooraf. In uitleggebieden en bij stadsvernieuwingsprojecten gold het uitgangspunt om de beginnen een schone lei, tabula rasa. Geleidelijk aan groeide de waardering voor het bestaande. Beschermde stadsen dorpsgezichten vormen een weerspiegeling van deze maatschappelijke ontwikkeling. [Lees verder>>][1]

Bron: Vitale Stad

Voor een pdf van de volledige publicatie: Amateurisme nog niet uitgebannen

Voor het downloaden van bovenstaande publicatie dient u het eerst op te slaan.