Opinie Gisteren was ik te gast in het nagelnieuwe distributiecentrum van De Bijenkorf in Tilburg. In opdracht van Ingram Micro is op het Tilburge bedrijventerrein Kraaijven 31.246 vierkante meter opslag en 3.233 vierkante meter kantoorruimte opgetrokken. In de loop van 2020 gaan hier 14 miljoen pakjes per jaar de deur uit naar de Bijenkorven in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Amstelveen, Eindhoven en Maastricht. En naar uw en mijn adres, als we iets Bijenkorverigs online bestellen.
Curieus genoeg had ik net in ‘The architecture of happiness’ van Alain de Botton gelezen over de Franse architect Le Corbusier. Zijn credo in 1925: sloop de oude binnensteden - te beginnen met Parijs - en vervang ze door woontorens van 40.000 woningen per toren. Jawel, per toren. En daarvan dus een heel woud. Zes torens en je bent klaar voor Tilburg. Acht en Eindhoven is opgelost. Rotterdam: vijftien en klaar. Totaal mesjogge natuurlijk, maar wel prikkelend, omdat zijn motieven hiervoor lezenswaardig zijn. Le Corbusier werd uiteindelijk verweten in deze voorstellen de menselijke natuur te negeren. “Bad architecture is in the end as much a faillure of psychology as of design”.
Binnen in het gebouw was het heel stil, en heerlijk koel. Moderne kantoorunits, alles glas, citroengeel en ecobruin, een strakke receptie. Dan een veiligheidspoortje door (horloge af, riem en schoenen uit), een verplicht geel hesje aan (‘visitor’) en opeens stonden we in die 31.246 m2 hal. Een gigantische overkapte formule van inbound en outbond pakketjes, docking stations voor vrachtauto’s, links en rechts en daar tussenin lopende banden, 4 etages gangen met duizenden kartonnen dozen en hier en daar een mensje. Werknemers blijven meestal binnen in de pauzes, wegens de strenge veiligheidsvoorschriften. Veel van waarde natuurlijk, in die 31.246 m2.
We gingen naar de 4e etage (jawel: logistiek werkt al lang in lagen) en passeerden gang na gang na gang. Als je zo’n gang in loopt, reist het licht met je mee: de donkere gang licht op waar jij loopt. Breeam outstanding certificaat voor duurzaamheid: dan heb je dit dus.
Het was indrukwekkend.
Natuurlijk was het indrukwekkend. Want alles klopt, en alle lopende banden werken, en het gebouw verbruikt minder energie dan ik. And the size of it…
En toch, toen we weer buiten in de zon stonden en de wind om onze haren waaide, dacht ik even aan het verwijt aan Le Corbusier. Die menselijke natuur. Ik was hem even kwijt, in die gangen.
Cover: ‘Go column cover 2’
Door Edwin van den Heuvel
Vastgoedstrateeg van de gemeente Tilburg
