Dit was de week van de (vergeten) menselijke kant van gebiedsontwikkeling

De betekenis van een plek hoort het uitgangspunt te zijn in ons werk als stadmakers. Die oproep doet columnist Rinske Brand naar aanleiding van de sloop van de Rotterdamse Luchtsingel. “Laten we in ieder geval nooit meer vergeten dat een stad meer is dan een verzameling bouwwerken van steen en beton.”

Hoe kun je van een zakendistrict een menselijk, levendige stadswijk maken voor iedereen? Tijdens een rondgang over de Zuidas probeert Simon Kooistra meer overzicht te krijgen, want om met Cruijffs woorden te spreken: je gaat het pas zien als je het doorhebt.

Gemeenten kunnen met de nieuwe Menukaart Hitte op lokale schaal aan de slag met het bestrijden van hitte in de gebouwde omgeving. Met een stresstest en werksessies maken gemeenten zelf een concreet plan om de temperatuur ook op de heetste dagen menselijk te houden.

Vorige week presenteerde Platform Ontwerp NL de publicatie 'Onze plek – de cultuur van de leefomgeving'. In opdracht van het ministerie van OCW gingen ontwerpers het gesprek aan met 16 groepen door heel Nederland over hun leefomgeving. Van bezorgde Nagelezen die niet willen dat hun dorp in Flevoland in een museum verandert tot vrouwelijke statushouders die op zoek zijn naar een openbaar toilet.

Gebiedsontwikkelaars krijgen steeds meer oog voor het maken van maatschappelijke impact, stelt Siobhan Burger. Dan gaat het om veel meer dan alleen goed stenen stapelen. De kunst is om het fysieke en het sociale domein te verbinden en beide perspectieven gelijkwaardig in ogenschouw te nemen.