Europese samenwerking maakt duidelijk waar Nederlandse wetgeving tekortschiet

“Voor ons is het van grote waarde om van buitenlandse ervaringen te leren,” aldus Ben Pluijmers, directeur Strategie van Havensteder en ‘overtuigd Europeaan’. “Beter goed gejat, dan slecht bedacht, is wat dat betreft ons motto.”
Havensteder is niet voor niets actief lid van de European Foundation for Living (EFL), een samenwerkingsverband tussen Duitse en Nederlandse partijen in de woningbouw, dat recent ook uitbreiding heeft gezocht naar Frankrijk en Groot-Brittannië. De samenwerking binnen EFL is gefocust op het uitwisselen van kennis en ervaring in concrete projecten, dus niet alleen praten, maar vooral gezamenlijk doen. Pluijmers: “EFL werkt ook samen met een groter Europees netwerk, Eurhonet. Via die weg hoorden we van het project Building Together. Het project was al gestart, dus we zijn eigenlijk op een rijdende trein gesprongen. De Franse architect Nicolas Michelin (ANMA) had al een ontwerp gemaakt, dat hij samen met een Duitse installateur uitwerkt. Op locaties in Frankrijk, Duitsland, Zweden, Italië en Nederland gaat het passiefhuis gerealiseerd worden. Als je met zoveel partijen iets ontwikkelt, is het natuurlijk niet customized. Voor ons was de belangrijkste afweging: past dit concept op de locatie die we voor ogen hebben? Dat was het geval.”

Passiefhuis in sociale huur

Van de deelnemende projecten ligt Darmstadt aan kop. Daar is in 2011 de bouw gestart. De andere locaties zitten in de fase van schetsontwerp of voorlopig ontwerp. De pilot van Havensteder zit in de fase van voorlopig ontwerp en krijgt een plek in Smeetsland-Noord, een buurt van zo’n tweehonderdvijftig woningen op een historisch beladen plek. “Op het terrein stonden tot voor kort nog noodwoningen, die in 1940 na het bombardement op Rotterdam zijn gebouwd,” zo vertelt Mildred Pijnenborg, manager gebiedsontwikkeling bij Havensteder. “In 2010 zijn de laatste woningen gesloopt. Hoewel het een wijkje was met een sterke sociale cohesie, waren de woningen na zo lange tijd technisch gewoon te slecht. De bewoners zijn naar tevredenheid in de omgeving gehuisvest. Het nieuwe Smeetsland-Noord bestaat overwegend uit grondgebonden eengezinswoningen in de koopsector. Aan de rand hebben we een appartementencomplex voor de sociale huur gepland met zo’n 27 tot 30 woningen. Daar gaan we ons passiefhuis realiseren.” Een passiefhuis in de sociale huur. Dat klinkt als een gewaagde onderneming. “Dat is het ook,” bevestigt Ben Pluijmers. “We hebben eerder een renovatieproject in Capelle bij de hand gehad. Daar wilden we ook een enorme energiesprong maken. Om dat te realiseren heb je echter akkoord van 70 procent van de huurders nodig. Dat hebben we daar bij lange na niet voor elkaar gekregen. Mensen kijken toch vooral naar de ontwikkeling van de huur op de korte termijn. We zouden in Nederland veel meer naar het denken in woonkosten toe moeten, in plaats van huren. In Duitsland is dat al veel meer het geval. Dat heeft er zeker ook mee te maken dat daar het concept passiefhuis al veel meer is ingeburgerd. Er is zelfs een aparte certificering voor. In Nederland is men er daarentegen nog niet zo mee bezig. Onze regelgeving helpt wat dat betreft ook niet. Neem de huurtoeslag. Als de huur te hoog wordt, verlies je de huurtoeslag. Ook al kun je geld terugverdienen op je energierekening, dan staat zo’n regeling een hogere huur om te beginnen in de weg.”

Zie voor volledige publicatie: