9 oktober 2011
2 minuten
Verslag De herijking van de Ecologische Hoofdstructuur is een van de hervormingen die het kabinet Rutte vorig jaar in het regeerakkoord heeft vastgelegd. Deze herijkte EHS moet in 2018 afgerond zijn. De eerste beleidsdaad van staatsecretaris Bleker was het stopzetten van de financiering voor de zogenaamde robuuste verbindingszones. Als eerste stap in de herijking heeft het kabinet daarmee gekozen voor het schrappen van nieuwe natuurgebieden, waarmee het beleidsconcept van de Ecologische Hoofdstructuur de afgelopen jaren was uitgebreid. De bedoeling van het kabinet is bovendien om boeren een grotere rol te geven in het realiseren van de kern van de Ecologische Hoofdstructuur. In combinatie met de decentralisatie van de ruimtelijke ordening, ligt hiermee in het bijzonder bij de provincies een grote verantwoordelijkheid in de uitwerking en uitvoering van het herijkte natuurbeleid.
Deze nationale politieke koerswijzing heeft natuur voor het eerst in 20 jaar weer middenin de politieke arena gebracht. In de verkiezingscampagne voor de provinciale staten was het een prominent thema. Er moeten keuzes worden gemaakt over natuur. Keuzes over welke natuur met prioriteit beschermd en behouden moet worden en keuzes over hoeveel nieuwe natuurgebieden moeten worden aangelegd om de bestaande natuur robuust te maken.
Reden voor het lectoraat Area Development om een kennisatelier te wijden aan de achtergronden, motieven en waarden die in het geding zijn bij deze keuzes over natuur. Met betrokkenen uit de wetenschap en met bestuurders, politici en uitvoerders uit de praktijk van het natuurbeleid is een diepgaand gesprek gevoerd over de actuele dilemma?s in het natuurbeleid. Een reflectie vanuit filosofisch perspectief bleek behulpzaam om te begrijpen dat een herijking van de Ecologische Hoofdstructuur meer moet omvatten dan alleen de opgave in hectares.
Zie voor de volledige publicatie:
Cover: ‘Thumb_wet en regelgeving_0_1000px’
