Loslaten, ook in het sociale domein

18 februari 2014

2 minuten

Opinie De enorme opgave die op gemeenten neerdaalt vanuit de transities in de zorg, leidt tot interessante ontmoetingen. Ik schuif zo nu en dan aan, met mijn ruimtelijke bril, bij de zoektocht naar hoe de zorg voor ouderen, voor kwetsbare groepen met steeds minder middelen door de gemeenten moet worden opgepakt. Hoe gaan we die immense puzzel, met de enorme hoeveelheid stakeholders leggen?

Voor mij is het opvallend dat ook in dit domein de ‘zelfsturing’, ook van kwetsbare groepen, een belangrijk onderdeel is van de aanpak. Doel is mensen zoveel mogelijk te ondersteunen zelf vooral actief te blijven en het beroep op zorg en ondersteuning daarmee zo klein mogelijk te houden. Aan de andere kant merk ik ook dat, vanuit de drive te zorgen voor mensen die dat nodig lijken te hebben, toch nog steeds veel vanuit aanbod gedacht wordt. Er wordt een beroep gedaan op de overheid om te zorgen voor wijkservicecentra, voor goede doelgroepgerichte woningen op de juiste locaties, voor openbaar vervoer naar voorzieningen, voor ontmoetingsplaatsen. Veel zaken die door de ‘harde kant’, lees de kant van ruimtelijke ontwikkeling, moeten worden geleverd. Ongeacht de prijs. Een flink dilemma, als we juist hier wat minder aanbodgericht willen denken en werken en het initiatief meer aan de consument willen overlaten.

Centrale vraag is volgens mij: aan wíe willen we iets aanbieden? Welke doelgroep heeft ‘ons aanbod en onze hulp’ het hardst nodig en (niet onbelangrijk) waar levert onze inzet het meeste rendement op? Natuurlijk ligt ook hier een (harde) bedrijfsmatige vraag die om een business case-achtige benadering vraagt. Ook al is dit de ‘zachte sector’.

Ik ben een buitenstaander op dit terrein, maar in een laatste discussiebijeenkomst ontdekte ik, altijd fijn, mijn persoonlijke mening: alleen zorgen voor aanbod voor hen die écht, écht, écht niet voor zichzelf kunnen zorgen. Dus de autistische jongeren, zwakbegaafden, dementerenden, mensen die ‘onze’ gereguleerde maatschappij niet goed zelfstandig aankunnen. En zelfs voor hen moeten we niet proberen via blind aanbieden alles te regelen. Over creatieve andere aanpakken die óók kunnen werken, en bovendien geld besparen, las ik laatst een boeiend artikel: ‘Waarom we iedereen gratis geld moeten geven’. Over het succesvol geven van ongeclausuleerd geld aan een aantal doorgewinterde daklozen in Londen. Een mooi succesverhaal ter inspiratie.


Portret - Martie Meijer

Door Martie Meijer

Programmamanager Ruimte Gemeente Houten


Meest recent

Tentoonstelling door John Lewis Marshall (bron: John Lewis Marshall)

AI-expo Onmetelijk Belangrijk: een verkenning naar zachte ontwerpwaarden

Hoe kan artificiële intelligentie architecten en stedenbouwers helpen om te ontwerpen vanuit zachte waarden? Die vraag staat centraal in de tentoonstelling ‘Onmetelijk Belangrijk’. Redacteur Kaz Schonebeek nam een kijkje.

Verslag

19 juli 2024

Laadpalen voor elektrische auto's door Ton Hazewinkel (bron: shutterstock)

Hub hub hub, de nieuwe crux in gebiedsontwikkeling

Mobiliteitshubs kunnen met hun complete aanbod aan diensten inspelen op tal van behoeften aan stedelijke mobiliteit. En daarmee vormen ze een eigentijdse draaischijf binnen gebiedsontwikkelingen. Theo Stauttener brengt de meerwaarde in beeld.

Analyse

19 juli 2024

GO weekoverzicht 18 juli 2024 door Gebiedsontwikkeling.nu (bron: Gebiedsontwikkeling.nu)

Dit was een week om naar het héle plaatje te kijken

Deze week ging het op Gebiedsontwikkeling.nu over het totale plaatje. Over kosten én baten van natuur, over techniek én de sociale dimensie in de energietransitie en over maatschappelijke én omgevingsrechtelijke uitdagingen.

Weekoverzicht

18 juli 2024