Knelpunten in omgevingswet

3 december 2012

2 minuten

Onderzoek Het bestemmingsplan vervangen door een omgevingsverordening, zoals de minister van I&M wil in de Omgevingswet, lost knelpunten bij gebiedsontwikkeling niet op. Dat concluderen mr. Peter Noordanus en prof.mr. Friso de Zeeuw op basis van een praktijkonderzoek naar de knelpunten voor gemeenten in het omgevingsrecht. Het onderzoek is uitgevoerd door de praktijkleerstoel Gebiedsontwikkeling TU Delft in opdracht van de VNG en vandaag in ontvangst genomen door minister Schultz van I&M en VNG-voorzitter Annemarie Jorritsma.

Gemeenten: ‘Handhaaf bestemmingsplan in Omgevingswet’

‘Knelpunten in omgevingswet - Afbeelding 1’

Onderzoek brengt negen knelpunten gebiedsontwikkeling in kaart

Noordanus en De Zeeuw concluderen dat de omgevingsverordening door zijn integrale karakter zal leiden tot gedetailleerde plannen; het is daardoor geen oplossing voor knelpunten. Het bestemmingsplan moet volgens hen dan ook behouden blijven in het nieuwe omgevingsrecht en zou een sterkere gebiedsontwikkelingsfunctie moeten krijgen.

Behoud van het bestemmingsplan doet ook recht aan de grote investeringen die gemeenten hebben gedaan vanwege de verplichting om de huidige plannen uiterlijk 1 juli 2013 te actualiseren. Het schrappen van het instrument bestemmingsplan zou van deze actualisering een grote verspilling van belastinggeld maken.

Annemarie Jorritsma onderschrijft de conclusie van het rapport: ‘Het bestemmingsplan moet het uitgangspunt zijn bij de herziening van het omgevingsrecht.’ De VNG gaat hier graag met de minister over in gesprek. Noordanus pleit voor een gezamenlijke verdiepingsstudie van de VNG en het ministerie van IenM op korte termijn met het bestemmingsplan als uitgangspunt.

Overige conclusies onderzoek

Onderzoeker Friso de Zeeuw komt in zijn rapport tot negen grote knelpunten in het omgevingsrecht die met voorrang moeten worden opgelost. Deze knelpunten leiden tot complexe besluitvorming bij gemeenten en hogere kosten voor de belastingbetaler. Het gaat hierbij onder andere om gebrek aan afwegingsruimte en flexibiliteit, onderzoeksverplichtingen, aantal procedures en bemoeienis van Rijk en provincies. Peter Noordanus was als bestuurlijk begeleider betrokken bij het onderzoek.

Download het rapport (pdf)