Opinie Zonder tussenkomst van de Tweede Kamer moest Minister Schultz haar kustplan intrekken. Dat was niet een plan om veel meer te bouwen aan de kust. Het was slechts een voorstel om de zeggenschap over wel of niet bouwen te verleggen van Rijk naar provincies en gemeenten. Na protest van o.a. de milieu- en natuurorganisaties ging de Minister overstag. Ze trok haar plan in. Weg met het idee van meer lokale afwegingsruimte. Onbegrijpelijk dat Tweede Kamerfracties meehielpen met deze karaktermoord op decentralisatie.
Wat is dat toch met die angst om democratisch gekozen organen als Provinciale Staten en Gemeenteraden meer beslissingsruimte te geven? Is het vertrouwen in de landelijke politiek zoveel hoger? Impliciet spreekt er toch een opvatting uit dat op rijksniveau betere en/of zorgvuldiger besluitvorming zou plaatsvinden over meer of minder lokale aangelegenheden dan op het lokale niveau zelf?
Voormalig staatssecretaris Jan Schaeffer kwam dat fenomeen ook tegen, zij het in een iets andere vorm. Hij vertelde dat hij vaak van zijn partijgenoten die in het lokale college van burgemeester en wethouders waren vertegenwoordigd de vraag kreeg om meer ruimte voor lokale afweging. Partijgenoten die lokaal in de oppositie waren vroegen daarentegen hem vaak om in de lokale collegeplannen in te grijpen.
Dit fenomeen doet zich in vergelijkbare zin voor als het meer algemeen gaat om de vraag of gemeenten meer beleidsruimte moeten krijgen.
Lobbyorganisaties op allerlei terreinen (milieu, natuur, brandweer, verkeer) zijn vaak op landelijk niveau veel sterker georganiseerd dan lokaal. Die richten dus hun pijlen op de landelijke politiek. Lokaal zijn ze vaak afwezig of zwak zodat hun invloed daar maar heel beperkt is. Onder het motto dat de belangen die zij vertegenwoordigen zo belangrijk zijn dat je ze niet aan de lokale politiek kunt overlaten, trachten ze de landelijke regelgeving naar hun hand te zetten c.q. bepleiten ze centrale regels. Zo moet het besluit over vijf standhokjes in Domburg een rijkskwestie blijven…
Dezelfde landelijke lobbyclubs proberen nu al om de AMvB’s die aan de nieuwe Omgevingswet moeten gaan hangen, naar hun hand te zetten. Dus: zo weinig mogelijk lokale afwegingsruimte. Het gaat nog een heel gevecht worden om de bandbreedtes voor lokale besluitvorming er in te houden. Als het aan de lobbyclubs ligt, komt er opnieuw een pakket van eenduidige, strakke normen waar voor plaatselijke afweging geen ruimte is. Als ze hun zin krijgen dan gaat de kern van de inhoudelijke vernieuwing van de Omgevingswet daarmee onderuit.
Waakzaamheid is dus geboden.
Bron: romagazine.nl
Cover: ‘2016.02.08_Kustfiasco voorspelt weinig goeds voor Omgevingswet’
Door Jos Feijtel
Adviseur versnelling woningbouw
