2014.05.04_Natuurljik verder maar dan wel anders_180

‘Natuurlijk verder’, maar dan wel anders

Nieuws
Joop Schaminée, André van der Zande en Pieter van Vollenhoven pleiten voor een nieuwe aanpak van het natuurbeleid in Nederland. Zij presenteerden hun ideeën gisteren in een discussienota getiteld ‘Monumenten, inspiratiebron voor natuur?’ De titel is ontleend aan het werk dat Van Vollenhoven deed voor het Nationaal Restauratiefonds.

“Die vergelijking met het Nationaal Restauratiefonds is niet toevallig,” zegt Joop Schaminée. “Want net zoals er bij het onderhoud van Rijksmonumenten sprake was van fors achterstallig onderhoud, is er ook bij het natuurbehoud sprake van fors achterstallig onderhoud. Bijna de helft van ons stenen erfgoed verkeerde een kleine halve eeuw geleden in zeer slechte staat, en op dit moment geldt hetzelfde voor ons natuurlijk erfgoed. Daar waar de staatssecretaris schrijft dat we al een robuust natuurnetwerk hebben, maar dat we nog wat meer moeten doen om de achteruitgang helemáál te stoppen, zijn wij van mening dat er nog heel veel werk zit in natuurrestauratie. Alleen al om aan onze internationale verplichtingen te voldoen is dat nodig”.

Het optimisme uit de Natuurvisie van de rijksoverheid (getiteld: ‘Natuurlijk verder’) delen van Vollenhoven, Van der Zande en Schaminée dus niet zo maar. Ondanks de financiële beperkingen van deze tijd slagen zij erin oplossingen voor te stellen die misschien voor een fundamentele verbetering kunnen zorgen. Ze hebben twee pijlen op hun boog: zij willen de beleidsmatige versnippering aanpakken en een nieuwe wijze van financiering invoeren. “Het Nederlandse landschap bestaat uit een wirwar van kleine, middelgrote en grote natuurgebieden onder heel verschillende namen,” zegt Joop Schaminée. “Met allemaal verschillende eigenaren, statussen, subsidies en beheerdoelstellingen. En dat alles tegen de achtergrond van internationale verplichtingen. Conform het monumentenbeleid willen we naar een heldere driedeling van natuurgebieden in Rijksnatuurmonumenten, Provinciale natuurmonumenten en Gemeentelijke natuurmonumenten, waarmee meteen de verantwoordelijkheden helder zijn.”

Ook voor de financiering spelen de auteurs leentjebuur bij Monumentenzorg. De bestaande subsidiepot wordt omgezet in een ‘revolverend fonds’. Daaruit worden leningen voor natuurbehoud verstrekt, in plaats van subsidies. Rente en aflossingen vloeien terug in het fonds waardoor dat weer beschikbaar is voor nieuwe leningen. Joop Schaminée: “Doordat dit fonds niet door de overheid beheerd wordt, kan het ook niet ten prooi vallen aan politieke bezuinigingen of veranderende beleidsmatige prioriteiten. Wat overigens zeker niet wil zeggen dat er geen subsidie meer nodig is. En daar is ook helemaal niets mis mee.” Of de ideeën uitvoerbaar zullen zijn, wordt momenteel onderzocht in een aantal pilots.



Meest recent

Haan & Laan door Esther Dijkstra (estherdijkstra.com)

Westergouwe in Gouda: wat vinden Haan & Laan er eigenlijk van?

Haan en Laan recenseren gebiedsontwikkelingen in Nederland. In deze editie schrijven zij over hun bezoek aan Westergouwe in Gouda en geven hun oordeel over deze nieuwbouwwijk in de laagste polder van ons land.

Casus

16 augustus 2022

Bryant Park in New York door Leonid Andronov (Shutterstock)

De maakbaarheid van een prettige leefomgeving

Integraal gebiedsbeheer kan helpen om de leefomgeving in bestaande en nieuwe buurten en wijken te verbeteren. Maar wat is het precies? Het Urban Land Institute maakt een ronde langs de experts en zoekt uit wat de kansen en bedreigingen zijn.

Analyse

15 augustus 2022

“Binckhorst Den Haag in tranformatie” (CC BY-SA 2.0) by nandasluijsmans

Wat participatieve placemaking bijdraagt aan gebiedsontwikkeling

Volgens TU Delft-onderzoeker Geertje Slingerland is de betrokkenheid van bewoners cruciaal bij placemaking en ontwikkelde daarvoor een aantal principes. Zij presenteerde dit tijdens het laatste jaarcongres Stedelijke Transformatie.

Verslag

15 augustus 2022