Casus Op een braakliggend terrein in Vancouver verrijst vanaf 2021 Senakw, een hoogstedelijke gebiedsontwikkeling met 11 torens en 6000 woningen voor 10.000 inwoners. Bijzonder is dat het gebied vroeger een reservaat van de inheemse Squamish Nation was. De ontwikkeling van Senakw heeft als doel de chronische huisvestingscrisis van de stad te verlichten - en de opvatting uit te dagen dat inheemsheid en stedelijkheid onverenigbaar zijn.
Hoewel het oorspronkelijk inheemse dorp ogenschijnlijk een beschermd reservaat was, dwong de provinciale overheid de Squamish-bewoners in 1913 om hun land te verkopen. Zij werden vervolgens op schepen naar het noorden van Canada gezet. Hun dorp werd verwoest om plaats te maken voor een spoorwegterminal. Na een lange juridische strijd herwonnen de Squamish in 2002 een fractie van hun land. Sindsdien onderzochten zij hoe ze dit maximaal kunnen benutten.
Met meer dan 1200 woningen per hectare krijgt Senakw een dichtheid die vele malen hoger is dan die in de omliggende wijken en vergelijkbaar is met die van Hong Kong. Daarnaast komt er een parkeernorm van slechts 0,1 auto per woning, terwijl die voor het omliggende gebied 1 is. Hierdoor blijft er meer ruimte over voor groen en andere voorzieningen. Wat daarbij helpt, is dat de lokale regels omzeild kunnen worden, aangezien de ontwikkeling plaatsvindt op reservaatgrond, en die valt technisch gezien onder federale regelgeving.
Het ontwerp is gemaakt door Revery Architecture, in samenwerking met de Squamish Nation. Hierin is bijzondere aandacht voor de geschiedenis van de locatie en de relatie met de natuurlijke omgeving. Het idee was om mensen die over de brug door het gebied heenrijden het gevoel te geven dat ze zowel een bos als een stad betreden. De torens zijn gegraveerd met inheemse kunst en omgeven door groen.
Lees meer op theguardian.com
Cover: ‘Vancouver_Photo by Wes Hicks on Unsplash’ door Wes Hicks (bron: Unsplash) onder CC0 1.0, uitsnede van origineel
