Dit was een week van de geluiden van hoop

Renate Schelwald verrichtte veldwerk in Nieuw-Zeeland en onderzocht wat er nodig is voor een duurzame leefomgeving. Met daarbij natuur niet als speelveld voor de mens, maar als werkelijk gelijkwaardig onderdeel in gebiedsontwikkeling. Ze pleit voor het inzetten van wijkregisseurs die de natuur letterlijk en figuurlijk een plek geven.

Het Jaarboek Stedenbouw en Landschapsarchitectuur heeft weer de stand van zaken gepeild in het vak van het hogere schaalniveau. Was recensent Jaap Modder bij eerdere edities nog wel eens somber over het niveau van de gedocumenteerde projecten, de meest recente uitgave stemt hem weer hoopvol. De stedenbouw lijkt op de weg terug en lokaal wordt daarmee het verschil gemaakt.

Bij gebiedsontwikkelingen gaat het in de regel om de grotere plannen. Een korte rondgang langs enkele ingediende plannen voor de Gouden Piramide laat zien dat ook kleinere ingrepen in buurten en dorpen een positief effect kunnen sorteren. Rijksbouwmeester Francesco Veenstra reflecteert.

Columnist Annius Hoornstra verzorgt de preek van de week en gaat bij apostel Paulus te rade om het geloof in de kracht van gebiedsontwikkeling te ondersteunen. In donkere tijden waarin de haat en het rauwe opportunisme regeren, richt hij de blik weer op datgene waar het werkelijk om gaat: de liefde. Oftewel, van betekenis zijn voor de mensen – álle mensen – van vandaag en morgen.

Eenzaamheid heeft zich de afgelopen jaren als een epidemie over ons land verspreid, vooral onder jongeren. Openbare, ‘derde plekken’, waar mensen laagdrempelig samen kunnen komen, bieden een kans om verbindingen te herstellen. De Amerikaanse stedenbouwkundige Susan Henderson pleit voor een focus op groene, derde plekken in onze steden die bewoners aanmoedigen tot interactie.