Nieuws “Net als op de natuur zelf, kun je ook op de natuursector de evolutietheorie loslaten. Spelers moeten zich aanpassen, anders leggen ze het loodje. Concreet betekent dit dat organisaties moeten samenwerken of verdwijnen. Ze zullen met een heldere, aansprekende boodschap moeten komen en de aanpak ingrijpend veranderen. We moeten ons erop instellen dat in de toekomst de overheid nog maar 15 procent subsidie verleent, 40 procent van het geld moet komen uit donaties en de overige 45 procent uit de markt. Dit vraagt om een totaal andere mindset en aanpak. Natuur en landschap moeten de markt op.”
Walter Kooy, directeur van Nationaal Groenfonds kijkt opgewekt omhoog bij het uitspreken van deze revolutionaire bood schap. Natuur en landschapsorganisaties en provincies zijn net een beetje bekomen van de korting van 600 miljoen euro die staatssecretaris Bleker hen heeft opgelegd, en nu zegt de directeur van Nationaal Groenfonds dat daar helaas niets aan te veranderen is en dat ze er gewoon op moeten inspelen. Kooy: “Ik denk dat de bezuinigingen van het Rijk nog het begin vormen van een ontwikkeling waarin natuur en landschap veel minder afhankelijk worden van de overheid. Ze geven de spelers in het veld de gelegenheid een beet je te wennen en zich voor te bereiden op een nieuwe tijd. Maar ik ben ervan over tuigd dat er volop kansen zijn om nieuwe businessmodellen te ontwikkelen.”
Struggle for life
Met een balanstotaal van 1,5 miljard euro en een financieringsportefeuille van 760 miljoen euro vormt Nationaal Groenfonds sinds 1994 de spin in het web bij de financiering van natuur en landschap. Oorspronkelijk opgericht als één financieel loket voor de Ecologische Hoofdstructuur, werkt Nationaal Groenfonds als betrouwbare bancaire partij momenteel over de volle breedte van natuur en landschap. Overheden stallen er geld voor natuur en landschap of budgetten voor natuurcom pensatie en Nationaal Groenfonds verstrekt de voorfinancieringen en leningen of keert het geld uit als het nodig is. Daarnaast investeert het fonds actief in allerlei groen projecten. Zo is Nationaal Groenfonds vaak partner en intermediair bij commerciële banken en financiële instellingen. Tot slot loopt het fonds voorop bij de ontwikkeling van nieuwe verdienmodellen.
Struggle for life is dus het parool, maar wat moeten we ons daarbij voorstellen? Kooy: “Ga er voor het gemak maar vanuit dat de subsidies van Rijk, maar ook vanuit Europa, voor natuur en landschap het komende decennium zullen halveren. Investeren in nieuwe ontwikkelingen en in onderhoud en beheer vraagt om een aanpak die rende ment oplevert. Dit betekent dus: kosten omlaag, opbrengsten omhoog, inspelen op de markt en luisteren naar de klant. Een klant die zowel consument, burger, kiezer als donateur kan zijn.”
Concreet betekent dit volgens Kooy dat de wereld van natuur en landschap in de eerste plaats schoon schip moeten maken in de grabbelton van ruimtelijke categorieën en organisaties. Hij wil niet zover gaan als staatsecretaris Bleker die zich alleen nog op een ingekrompen Ecologische Hoofd structuur richt, omdat dit nu eenmaal moet van Europa. Maar meer focus kan geen kwaad. Kooy: “In plaats van negen aparte categorieën landschap en natuur met elk een eigen regime, stel ik me voor dat we ons alleen nog richten op de Nationale Parken, Nationale Landschappen en Wereld erfgoedgebieden als de Wadden. Daarin breng je de bestaande categorieën onder en geef je helder aan welke overheid waarvoor verantwoordelijk is. Boodschap: dit zijn de mooiste natuurgebieden en cultuurland schappen van Nederland. Je hebt dan als sector een scherp en aansprekend profiel; daarop richt je je investeringen, marketing en merkontwikkeling.”
Zie voor de volledige publicatie:
Cover: ‘Thumb_samenwerking en allianties_0_1000px’ door Onbekend (bron: Shutterstock)
