Opinie Een spreekwoordelijke sprong in het diepe. Volgens columniste Rinske Brand moeten we die dit jaar maar eens durven maken. Tenminste, als we alle crises waar we tegenwoordig mee te maken hebben ook echt aan willen pakken.
Deze column verscheen in de winterversie 2023 van de Gebiedsontwikkeling.krant. Deze kunt u hier downloaden.
12 januari. Op die dag stoppen de meeste mensen met hun goede voornemens. Onze mooie bedoelingen worden geen daden, maar stranden in gezellige dineetjes, gemiste trainingen en overvolle werkagenda’s. Met onze officiële beleidsdoelen is het niet anders. Klimaatdoelen? Ja, heel belangrijk natuurlijk, maar nu eerst even Corona/stikstof/woningnood oplossen en dan zien we wel weer verder.
Eind 2018 besloot ik de boel eens anders aan te pakken. Onder het motto ‘er bestaan geen goede voornemens, alleen juiste besluiten’, zette ik mijn eeuwige streven naar een betere work-life balance om in actie. En zo deelde ik half december 2018 aan mijn businesspartner en team mee dat ik voor onbepaalde tijd op sabbatical down-under zou zijn en wel vanaf 3 januari. Toegegeven, van zoveel daadkracht moesten de ontvangers even bekomen. Maar het was ook het begin van een nieuwe toekomst, voor mij en mijn bedrijf.
Het hele systeem moet op de schop. Maar dat gaat niet lukken met voornemens alleen
Precies zo’n portie daadkracht gun je een wereld waarin veranderingen hard nodig zijn. Veranderingen in hoe we steden maken, in hoe we omgaan met onze planeet, in hoe we woningen bouwen. De crises stapelen zich op. Met adviezen, alternatieve plannen en hallen vol maquettes vertellen we Den Haag welke kant het op moet met Nederland. Maar wie verwacht dat de oplossing van Hugo gaat komen, kan lang wachten. Onze bestuurders en politici zijn vooral bezig te repareren wat toch al kapot is. Het hele systeem moet op de schop. Maar dat gaat niet lukken met voornemens alleen.
Actie dus, in plaats van intenties. En wel van ons allemaal: stadmakers, gebiedsontwikkelaars en beleidsbepalers. Dat hoeft niet altijd even groots en radicaal. Koplopers zijn vaak al decennia geleden gestart. Meer oog voor klimaat en planeet? De ecologische woonwijk Lanxmeer in Culemborg stamt uit 2000. Minder autogebruik? De stad Tallinn introduceerde al in 2013 gratis openbaar vervoer. Wij kunnen, nee moeten, helpen van dit soort niches de norm te maken. En niet Corona, een stikstofaffaire of de oplopende rente de kans geven ons af te leiden van dat doel.
Natuurlijk, dat vergt nogal wat. Het is die spreekwoordelijke sprong in het diepe. Onze veilige wereld verlaten, waarin we graag elk risico uitsluiten en alles tot achter de komma doorrekenen. De kans op mislukking voor lief nemen, onderweg hobbels tegenkomen. Maar die kunnen we hebben. We zullen ‘struikelend vooruitgaan’ zoals transitieprofessor Derk Loorbach dat noemt. Als we nu het lef hebben de juiste besluiten te nemen, dan kan het wel eens een heel mooi jaar worden. De beste wensen nog trouwens.
Cover: ‘Rinske Brand Column Cover’ door Esther Dijkstra (bron: Illustratie Esther Dijkstra, bewerkte foto Flore Zoe)
Door Rinske Brand
Rinske Brand houdt zich bezig met de menselijke kant van gebiedsontwikkeling, is expert cultuurgedreven gebiedsontwikkeling en oprichter van BRAND The Urban Agency
