MCD toekomstdebat: De gebruiker centraal

3 februari 2012

2 minuten

Verslag Vraaggericht ontwikkelen was het thema deze bijeenkomst van het MCD-kennisnetwerk op 17 januari jl., met als inspirerende locatie de 44e verdieping van de Maastoren (het hoogste gebouw van Nederland, en tevens één van de meest duurzame). ‘Een groot deel van de studieprojecten van de afgelopen negen MCD-jaargangen is vanaf hier te zien,’ merkte dagvoorzitter Marty van den Klundert op. Hij vroeg de aanwezigen om met een dubbele pet deel te nemen aan deze middag: niet alleen als professional, maar ook als eindgebruiker.

Een grotere focus op de gebruiker lijkt te zijn ingeburgerd, maar roept ook vragen op: Hoe ver ga je in het volgen van de wens van (een collectief van) eindgebruikers? Is financiële participatie noodzakelijk om recht te hebben op zeggenschap, of is dit een algemeen goed? En leidt het op individuele wijze kenbaar maken van woonwensen wel tot realisatie, gezien het gegeven dat je een geïnteresseerde maximaal vijf maanden ‘vasthoudt’?

Interactieve planologie

Jeroen Hutten (Nidoo) ziet een meer vraaggerichte benadering als logisch gevolg op de maatschappelijke heroriëntatie van de afgelopen decennia, waarbij burgers steeds mondiger zijn geworden. Actuele bewegingen (Arabische Lente, Occupy) laten zien dat mondige burgers krachtige netwerken kunnen vormen, die geen echte leiders hebben. Een tegenargument voor consumentgericht ontwikkelen, is dat bij productontwikkeling niet altijd sprake hoeft te zijn van het volgen van wat de burger wil: er wordt ook markt gemaakt (vanuit de notie van autofabrikant Henry Ford, dat de klant om ‘een sneller paard’ zal vragen). Toch is Hutten ervan overtuigd dat we juist op het gebied van wonen goed naar de wensen van de eindgebruiker moeten luisteren. Wonen is immers een basisbehoefte van alle tijden, waarin het zich onderscheidt van andere producten.

Volgens Hutten komt het er bij uitnodigingsplanologie op neer dat wie betaalt, zeggenschap heeft: ‘Je doet mee als je waarde inbrengt’. Uitnodigingsplanologie betreft een verschuiving van PPS naar PPPS, waarbij ook particulieren als volwaardige deelnemers worden gezien. De rollen van de drie P’s in deze samenwerking zijn volgens Hutten dat ‘publiek’ bepaalt wat mag, ‘privaat’ wat kan en ‘de particulier’ wat hij wil.