“Wees lief voor elkaar”

Begin 2020 overleed mijn SKG-collega Helen Jager, veels te vroeg en veels te snel. Helen was zeer, zeer geïnteresseerd in de ander. Niet alleen resulteerde dat in mooie, persoonlijke interviews, maar ook in oprecht contact met haar collega’s. Haar rouwkaart is er één die me bij is gebleven. Zij bevatte namelijk een opdracht. ‘Wees lief voor elkaar’. Een complete levensfilosofie in vier woorden.

Die opdracht wil ik ook graag aan u doorgeven, nu ik vertrek bij Gebiedsontwikkeling.nu. Na bijna vijf jaar als adjunct-hoofdredacteur maak ik namelijk de overstap naar het Algemeen Dagblad, waar ik als onderzoeksjournalist aan de slag ga met het thema kansenongelijkheid.

De kans is zeer groot dat daarbij gebiedsontwikkeling niet uit mijn blikveld verdwijnt. Ik geloof er namelijk heilig in dat waar je bent van invloed is op wie je bent. ‘De omgeving van de mens // is de medemens’, dichtte Jules Deelder ooit. Maar de omgeving van de mens is ook daar waar ie woont en leeft. Wat doet het met je eigenwaarde als je leeft in een combinatie van troosteloze tocht, trespa en trappenhuizen? Als je uitzicht bestaat uit een spiegel daarvan via het identieke blok tegenover je? Dat het enige groen in de straat onkruid is dat het asfalt heeft weten te doorbreken, en een afgeragde wipwap hetgeen is je je kind te bieden hebt? Of dat de maandlasten van je woning zo stevig op je bankrekening drukken, dat je belangrijke zaken als gezond eten en inspirerende cultuur moet laten voor wat ze zijn?

Niemand die het oneens is met het belang van een goede omgeving natuurlijk. Maar ja. “The urgent always drives out the important”, zei planoloog Peter Pelzer vorig jaar. En dus fabriceren we te snel halve oplossingen voor slechts delen van het probleem. Terwijl we groter moeten denken, in tijd en in schaal. Pelzer staat daar niet alleen in. Rijksbouwmeester Francesco Veenstra. Oud-VROM-minister Ed Nijpels. Stedenbouwkundige Riek Bakker. Econoom Mariana Mazzucato. Allemaal pleiten ze voor die visie op de langere termijn en het bredere perspectief.

Wat zij eigenlijk allemaal zeggen, is wat Helen aan ons meegaf. Draag bij aan het grotere geluk voor iedereen. Neem dus sociale woningbouw serieus (en gooi er niet stiekem onbetaalbare servicecontracten bovenop). Maak. Wijken. Groen. Geef ruimte aan plekken met sociale en culturele functies. Houd woningen betaalbaar. Denk na of plannen ook over vijftig jaar nog werken. Blijf betrokken bij uw eigen gebieden en hun gebruikers. Vraag u bij elk project af of de wereld er beter van wordt.

Oftewel: wees lief voor elkaar.